Miejskie Centrum Medyczne „Bałuty” w Łodzi

91-036 Łódź, ul. Bydgoska 17/21

tel: +42 6577970,
email:

INFORMACJE OGÓLNE

Transport sanitarny jest realizowany na zlecenie lekarza/felczera ubezpieczenia zdrowotnego do najbliższego miejsca udzialania świadczeń we właściwym, uzasadnionym względami medycznymi, zakresie.

Transport bezpłatny przysługuje:

  • osobom z dysfunkcją narządu ruchu uniemożliwiającą korzystanie ze środków transportu publicznego bez względu na schorzenie pacjenta,
  • w przypadku konieczności podjęcia natychmiastowego leczenia w zakładzie opieki zdrowotnej, wynikającym z potrzeby zachowania ciągłości leczenia.

Transport częściowo płatny przysługuje w przypadku:

  • chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
  • chorób nowotworowych,
  • chorób oczu,
  • chorób przemiany materii,
  • chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
  • chorób skóry i tkanki podskórnej,
  • chorób układu krążenia,
  • chorób układu moczowo-płciowego,
  • chorób układu nerwowego,
  • chorób układu oddechowego,
  • chorób układu ruchu,
  • chorób układu trawiennego,
  • chorób układu wydzielania wewnętrznego,
  • chorób zakaźne i pasożytnicze,
  • urazów i zatruć,
  • wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych.

Gdy ze zlecenia wynika, że osoba jest zdolna do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga pomocy innej osoby przy korzystaniu ze środków transportu publicznego lub wymaga korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Pacjent pokrywa wtedy 60% kosztów przejazdu środkami transportu sanitarnego.

Chory pokrywa koszty transportu wynikające z różnicy odległości pomiędzy świadczeniodawcą najbliższym a docelowym, wskazanym w skierowaniu na transport sanitarny, zgodnie z cennikiem, obowiązującym w placówce, która realizuje transport sanitarny

Transport odpłatny – realizowany jest na zlecenie lekarza lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego, w przypadkach niewymienionych powyżej.

 

TRANSPORT SANITARNY W POZ

Skierowanie na transport sanitarny POZ wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.

Transport sanitarny w podstawowej opiece zdrowotnej przysługuje pacjentom w następujących sytuacjach:

  • kiedy zachodzi konieczność leczenia określonego schorzenia w innym zakładzie opieki zdrowotnej – z wyłączeniem stanów nagłego zagrożenia zdrowia lub życia,
  • dla zachowania ciągłości leczenia – gdy jest ono realizowane przez lekarza POZ.

Świadczenie obejmuje przejazd z miejsca zamieszkania pacjenta do świadczeniodawcy i z powrotem. Zasady odpłatności są takie same jak w przypadku opisanego wyżej transportu sanitarnego.

 

TRANSPORT SANITARNY  "DALEKI" W POZ

Świadczeniami w zakresie transportu sanitarnego w POZ są świadczenia opieki zdrowotnej polegające na zapewnieniu świadczeniobiorcom transportu sanitarnego, od poniedziałku do piątku, w godzinach od 8.00 do 18.00, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy.

Nie każdy przewóz pacjenta na odległość ponad 120 km jest transportem "dalekim". Odległość jest w tym przypadku przesłanką niezbędną, aczkolwiek nie jedyną do zakwalifikowania usługi jako transport "daleki". Zgodnie z  Zarządzeniem nr 85/2011/DSOZ Prezesa NFZ transport sanitarny "daleki" przysługuje pacjentowi w ściśle określonych sytuacjach:

  1. Gdy z przyczyn losowych, nie wynikających z wyboru pacjenta, korzystał on ze świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w warunkach szpitalnych poza granicami kraju, a jego stan zdrowia w momencie uzyskania wypisu ze szpitala jest stabilny, ale nie pozwala na samodzielny powrót do miejsca zamieszkania (domu pacjenta). Transport jest w takim przypadku realizowany od granicy Polski do miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy.
  2. Gdy z przyczyn losowych, nie wynikających z wyboru pacjenta, korzystał on ze świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w warunkach szpitalnych poza granicami kraju, a wypis ze szpitala następuje przed zakończeniem terapii i wymaga kontynuacji leczenia w kraju oraz gdy nie istnieją medyczne przeciwwskazania do udzielenia świadczenia transportu sanitarnego POZ wówczas transport taki jest realizowany od granicy Polski do najbliższego, ze względu na miejsce zamieszkania pacjenta, świadczeniodawcy udzielającego świadczeń we właściwym zakresie.
  3. Gdy z przyczyn uzasadnionych wskazaniami medycznymi, pacjent musi pozostawać pod stałą opieką specjalistyczną danego świadczeniodawcy i odległość pomiędzy miejscem zamieszkania pacjenta a tym świadczeniodawcą przekracza łącznie (tam i z powrotem) 120 km, transport POZ przysługuje z miejsca zamieszkania pacjenta do najbliższego świadczeniodawcy specjalistycznej opieki ambulatoryjnej udzielającego świadczeń we właściwym zakresie i z powrotem.
  4. Gdy z przyczyn uzasadnionych wskazaniami medycznymi, pacjent musi korzystać z wysokospecjalistycznych świadczeń opieki ambulatoryjnej, realizowanych jedynie przez niektórych świadczeniodawców we właściwym zakresie świadczeń i miejsce udzielania świadczeń znajduje się w odległości przekraczającej łącznie tam i z powrotem 120 km, a ogólny stan zdrowia pacjenta nie pozwala na jego samodzielny dojazd do świadczeniodawcy - transport POZ przysługuje z miejsca zamieszkania pacjenta do świadczeniodawcy wskazanego skierowaniem na transport sanitarny tam i z powrotem.

Przepis stosuje się odpowiednio dla procedur kwalifikacji wstępnej pacjentów do świadczeń wysokospecjalistycznych finansowanych z budżetu Państwa realizowanych zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 roku w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń wysokospecjalistycznych oraz warunków ich realizacji (Dz. U. 2009, Nr 139, poz.1140).

W każdym z tych przypadków pacjent  lub członek jego rodziny występuje do dyrektora ŁOW NFZ z wnioskiem o zlecenie transportu sanitarnego w POZ (na odległość tam i z powrotem, powyżej 120 km), stanowiącym załącznik nr 8 do Zarządzenia nr 85/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 17 listopada 2011 r.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie lekarskie (wymogi, jakie powinno spełniać zaświadczenie opisano poniżej adekwatnie do sytuacji):

  • w sytuacjach opisanych w punkcie 1 i 2 zaświadczenie do wniosku powinien wystawić lekarz szpitala, w którym udzielano pacjentowi świadczeń szpitalnych.
    Zaświadczenie powinno być sporządzone w języku polskim. W przypadku trudności z uzyskaniem takiego zaświadczenia sporządzonego w języku polskim, wydanego przez lekarza szpitala poza granicami Polski, do wniosku poza zaświadczeniem należy załączyć jego tłumaczenie na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.
    Nie może zostać uznane za spełniające wymagane kryteria zaświadczenie wystawione  np. przez lekarza szpitala, który ma podjąć kontynuację leczenia pacjenta czy też lekarza, który nie prowadził leczenia, a wydał zaświadczenie wyłącznie po zapoznaniu  się z dokumentacją medyczną dostarczoną przez rodzinę pacjenta.
  • w sytuacjach opisanych w punkcie 3 i 4 zaświadczenie powinien wystawić lekarz ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, udzielający pacjentowi świadczeń. Zaświadczenie powinno być wydane przez lekarza w momencie, w którym zaleca on pacjentowi wizytę kontrolną w poradni specjalistycznej.
    Zaświadczenie to powinno potwierdzać, że pacjent jest już pod opieką tej poradni, a kolejna wizyta wynika z kontynuacji leczenia. Zaświadczenie powinno być dołączone do wniosku w momencie składania dokumentów do NFZ.

Wniosek o zlecenie transportu "dalekiego" powinien ponadto zawierać:

  • wskazanie czy wizyta w poradni jest związana z zakończeniem lub kontynuacją leczenia,
  • opis niesprawności pacjenta wymagająca skorzystania z transportu,
  • potwierdzenie przez lekarza POZ zasadności realizacji transport i wskazanie realizatora przewozu.

Wniosek wraz z zaświadczeniem należy złożyć w ŁOW NFZ w terminie umożliwiającym rozpatrzenie wniosku, nie później jednak niż 7 dni przed datą planowanego transportu.

W świetle przytoczonych zasad nie może wystawić wymaganego zaświadczenia m.in. lekarz, który nie prowadzi leczenia, a wydał zaświadczenie wyłącznie po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną dostarczoną przez pacjenta lub na podstawie jego ustnej sugestii o fakcie wyznaczenia terminu konsultacji specjalistycznej.

Transport daleki nie może być zlecony w celu:

  • odbycia leczenia wykonywanego w warunkach szpitalnych,
  • wykonania badań diagnostycznych,
  • gdy istnieje zlokalizowany bliżej świadczeniodawca realizujący świadczenia w danym zakresie.

Tylko w przypadku świadczeń wysokospecjalistycznych skorzystanie z transportu dalekiego nie jest związane z wymogiem udania się do najbliższego specjalisty udzielającego świadczeń w danym zakresie - w takim przypadku w zaświadczeniu winno znaleźć się uzasadnienie medyczne potwierdzające, iż realizuje on świadczenia wysokospecjalistyczne, spełniające kryteria opisane w punkcie 4.

Transport sanitarny

INFORMACJE OGÓLNE

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne są udzielane w poradniach specjalistycznych lub w innych komórkach organizacyjnych lecznictwa ambulatoryjnego (w przypadkach wynikających ze stanu zdrowia, także w domu chorego) przez lekarza posiadającego odpowiednie kwalifikacje albo inną osobę, która uzyskała uprawnienia do udzielania świadczeń specjalistycznych.

Świadczenia specjalistyczne realizowane są w ramach:

  • porady kompleksowej,
    W ramach porady kompleksowej lekarz specjalista określa zasady dalszego postępowania leczniczego i wydaje zaświadczenie lekarskie przeznaczone dla lekarza kierującego, a w przypadku świadczeń bez skierowania – dla lekarza POZ, do którego pacjent jest zadeklarowany.
  • porady zabiegowej,
  • porady specjalistycznej.

Świadczenia specjalistyczne obejmują:

  • badanie lekarskie,
  • udzielanie albo zlecanie niezbędnych świadczeń diagnostycznych i terapeutycznych,
  • ordynowanie koniecznych leków,
  • zlecanie zaopatrzenia w wyroby medyczne, będące przedmiotami ortopedycznymi oraz środkami pomocniczymi,
  • kierowanie na konsultacje specjalistyczne, leczenie szpitalne, leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację leczniczą,
  • orzekanie o stanie zdrowia,
  • niezbędną edukację i promocję zachowań prozdrowotnych,
  • wykonywanie badań profilaktycznych.

Lekarz wystawiający skierowanie do specjalisty może wskazać, czy pacjent wymaga udzielenia porady w domu. Potrzebę takiej wizyty może również w razie konieczności zgłosić pacjent lub jego opiekun. Lekarz z poradni specjalistycznej ma obowiązek, w przypadkach uzasadnionych medycznie, do udzielania świadczeń w także formie porad domowych.
W przypadku nagłych zachorowań lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta świadczenie w poradni specjalistycznej winno być zrealizowane w trybie nagłym, czyli w dniu zgłoszenia. Decyzję o przyjęciu pacjenta w trybie nagłym podejmuje lekarz.

 

PORADNIE SPECJALISTYCZNE

Poradnia specjalistyczna powinna być czynna nie krócej niż trzy razy w tygodniu po cztery godziny dziennie, w tym:

  • co najmniej raz w tygodniu w godzinach przedpołudniowych między godziną 7.30 a 14.00,
  • co najmniej raz w tygodniu w godzinach popołudniowych między godziną 14.00 a 20.00,

chyba że został uzgodniony inny harmonogram pracy poradni.

W przypadku nieobecności lekarza w pracy świadczeniodawca ma obowiązek poinformować pacjentów o sposobie zorganizowania opieki w tym okresie. Jeśli świadczeniodawca ma siedzibę w innym miejscu niż to, w którym wykonuje świadczenia, informacja powinna być umieszczona w obu miejscach.



SKIEROWANIE DO LEKARZA SPECJALISTY

Pacjenci przyjmowani są do poradni specjalistycznych na podstawie skierowania od lekarza POZ lub innego lekarza udzielającego świadczeń w ramach umowy z NFZ.
Skierowanie nie jest wymagane do  ginekologa i położnika, onkologa, psychiatry oraz wenerologa.

Zazwyczaj skierowanie jest ważne dopóty, dopóki istnieją przesłanki wskazujące na potrzebę podjęcia działań diagnostycznych lub terapeutycznych. Jeśli pacjent kontynuuje terapię w kolejnym roku kalendarzowym nie musi dostarczać nowego skierowania.


ZAKRES OPIEKI MEDYCZNEJ LEKARZA SPECJALISTY

  • badania lekarskie,
    Zgodnie z aktualną wiedzą medyczną lekarz specjalista przeprowadza badanie pacjenta, zakończone postawieniem diagnozy wstępnej lub ostatecznego rozpoznania.
  • orzekanie o stanie zdrowia. W zakresie określonym w Ustawie lekarz specjalista orzeka o stanie zdrowia pacjenta,
  • kierowanie na badania diagnostyczne,
    O potrzebie skierowania na badanie decyduje lekarz. Lekarz specjalista może kierować na wszystkie badania diagnostyczne niezbędne do rozpoznania choroby, postawienia diagnozy i prowadzenia terapii. Badania diagnostyczne, na które kieruje lekarz specjalista, wykonywane są na podstawie skierowania w miejscu wskazanym przez lekarza. Pacjent nie ponosi żadnych kosztów badań. Pobieranie dodatkowych opłat za badanie (np. za baterie do aparatu Holtera) jest niczym nieuzasadnione.
    Lekarz z poradni specjalistycznej może skierować pacjenta również na ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne – ASDK (badania takie jak rezonans czy tomografia).
    Pacjent może wykonać wszelkie badania w wybranej przez siebie pracowni, laboratorium czy zakładzie diagnostycznym.
  • kierowanie na badania kontrolne,
    Jeżeli pacjent objęty stałą opieką specjalistyczną wymaga wykonania badań kontrolnych, skierowanie wystawia lekarz z poradni specjalistycznej. Świadczeniodawca pokrywa także koszty wykonania zleconych badań. Dotyczy to również lekarza specjalisty, do którego pacjent ma prawo zgłosić się bez skierowania.
  • kierowanie do innego specjalisty,
    Lekarz specjalista może skierować pacjenta do innego lekarza specjalisty. O taką konsultację może wystąpić do lekarza prowadzącego także sam pacjent. Jeżeli pacjent jest kierowany z jednej poradni specjalistycznej do innej, wraz ze skierowaniem powinny zostać przekazane wszystkie dostępne wyniki badań.
  • kierowanie do szpitala,
    Jeżeli pacjent objęty leczeniem specjalistycznym wymaga leczenia szpitalnego, lekarz z poradni specjalistycznej wystawia skierowanie do szpitala. Dołącza do niego wyniki badań diagnostycznych umożliwiające  potwierdzenie wstępnego rozpoznania.
  • kierowanie na rehabilitację,
  • kierowanie na leczenie uzdrowiskowe,
  • prowadzenie edukacji i promocji zachowań prozdrowotnych,
  • badania profilaktyczne

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący pacjenta w poradni specjalistycznej zobowiązany jest do pisemnego informowania lekarza podstawowej opieki zdrowotnej o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, ich dawkowaniu i czasie stosowania oraz o wyznaczonych wizytach kontrolnych. Lekarz specjalista wystawia pacjentowi zaświadczenie z rozpoznaniem choroby i zalecaną farmakoterapią, na podstawie którego lekarz POZ może wystawiać recepty przez okres wskazany w zaświadczeniu od lekarza specjalisty.

 

OSOBY ZE ZNACZNYM STOPNIEM NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Od 1 lipca 2018 r. osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, na mocy ustawy o szczególnych rozwiązaniach mogą poza kolejnością korzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w poradniach specjalistycznych (ambulatoryjnej opiece specjalistycznej). Niezbędne jest okazanie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie, tj. orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Osobom ze znacznym stopniem niepełnosprawności placówka medyczna:

  • udziela świadczeń opieki zdrowotnej w dniu zgłoszenia,
  • w przypadku, gdy udzielenie świadczenia nie jest możliwe w dniu zgłoszenia, poradnia wyznacza inny termin poza kolejnością przyjęć wynikającą z prowadzonej przez nią listy oczekujących,
  • świadczenie z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej nie może być udzielone w terminie późniejszym niż w ciągu 7 dni roboczych od dnia zgłoszenia.

 

 

Lekarz specjalista

 



NASZE LOKALIZACJE

INFORMACJE OGÓLNE

Rehabilitacja to kompleksowe postępowanie, które ma na celu przywrócenie pełnej lub możliwej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej, zdolności do pracy i zarobkowania oraz zdolności do brania czynnego udziału w życiu społecznym, czyli poprawę jakości życia.

Świadczenia rehabilitacji leczniczej realizowane są:

  • w warunkach ambulatoryjnych,
  • w warunkach domowych,
  • w ośrodku lub oddziale dziennym,
  • w warunkach stacjonarnych.



REHABILITACJA W WARUNKACH AMBULATORYJNYCH

Skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, a w przypadku dysfunkcji narządu ruchu wywołanej wadami postawy – lekarz specjalista lub w trakcie specjalizacji, z poradni rehabilitacji leczniczej lub poradni ortopedii i traumatologii narządu ruchu (w tym poradni wad postawy). NFZ finansuje do pięciu zabiegów dziennie w dziesięciodniowym cyklu terapeutycznym.

Skierowanie straci ważność jeżeli nie zostanie zarejestrowane w zakładzie rehabilitacji w terminie 30 dni od daty wystawienia.



REHABILITACJA W WARUNKACH DOMOWYCH

Przeznaczona jest dla pacjenta, który nie porusza się samodzielnie i nie ma możliwości dotarcia do placówki rehabilitacyjnej.

Po otrzymaniu skierowania od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego pacjent ustala w gabinecie\zakładzie rehabilitacyjnym, który ma podpisaną umowę z NFZ, termin wizyty fizjoterapeutycznej w domu, porady zabiegów.

Czas rehabilitacji w warunkach domowych wynosi do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym. W jej trakcie wykonywanych jest do pięciu zabiegów dziennie.

Pacjent lub opiekun potwierdza wykonanie zabiegów każdego dnia własnoręcznym podpisem w karcie zabiegów.



REHABILITACJA W OŚRODKU LUB ODDZIALE DZIENNYM

Przysługuje pacjentowi, którego stan zdrowia nie pozwala na rehabilitację w warunkach ambulatoryjnych, a pacjent nie wymaga całodobowego nadzoru medycznego.

 


OSOBY ZE ZNACZNYM STOPNIEM NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Od 1 lipca 2018 r. osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, na mocy ustawy o szczególnych rozwiązaniach mogą poza kolejnością korzystać ze świadczeń rehabilitacji leczniczej, zgodnie ze wskazaniami medycznymi. Niezbędne jest okazanie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie, tj. orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Osobom ze znacznym stopniem niepełnosprawności placówka medyczna:

  • udziela świadczeń opieki zdrowotnej w dniu zgłoszenia,
  • w przypadku, gdy udzielenie świadczenia nie jest możliwe w dniu zgłoszenia, poradnia wyznacza inny termin poza kolejnością przyjęć wynikającą z prowadzonej przez nią listy oczekujących.

 

Rechabilitacja lecznicza



NASZE LOKALIZACJE

INFORMACJE OGÓLNE

Jeśli w wyniku udzielonej porady lekarskiej zachodzi konieczność wykonania badań laboratoryjnych, lekarz wskazuje pacjentowi laboratorium, w którym wykonane zostaną na jego zlecenie badania diagnostyczne i mikrobiologiczne.

W przypadku uzasadnionym medycznie, materiał do badań laboratoryjnych może być pobrany w domu pacjenta.

Zlecenie na pobranie materiału wystawia lekarz POZ, który we własnym zakresie i na własny koszt zapewnia także pojemniki na materiały do zleconych badań oraz pojemnik zbiorczy do transportu pobranych próbek. Zlecenie lekarza POZ wykonuje pielęgniarka, do której pacjent jest zadeklarowany.

Wykaz badań diagnostycznych, na które kieruje i za które płaci lekarz POZ ze środków finansowych otrzymywanych z NFZ za każdego pacjenta, jest ściśle określony. Wszystkie wykonywane są na zlecenie lekarza w laboratorium lub pracowni, z którymi na wykonywanie danych badań zostały podpisane umowy. Pacjent wykonuje zlecone badanie w laboratorium wskazanym przez lekarza kierującego.



LISTA BADAŃ DIAGNOSTYCZNYCH

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej ma do dyspozycji następujący zestaw badań diagnostycznych:

Badania hematologiczne:   

  • morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym,
  • płytki krwi,
  • retikulocyty,
  • odczyn opadania krwinek czerwonych (OB),
  • poziom glikozylacji hemoglobiny (HbA1c).

Badania biochemiczne i immunochemiczne w surowicy krwi:   

  • sód,
  • potas,
  • wapń całkowity,
  • żelazo,
  • żelazo - całkowita zdolność wiązania - TIBC,
  • stężenie transferyny,
  • mocznik,
  • kreatynina,
  • glukoza,
  • test obciążenia glukozą,
  • białko całkowite,
  • proteinogram,
  • albumina,
  • białko C-reaktywne (CRP),
  • kwas moczowy,
  • cholesterol całkowity,
  • cholesterol-HDL,
  • cholesterol-LDL,
  • triglicerydy (TG),
  • bilirubina całkowita,
  • bilirubina bezpośrednia,
  • fosfataza alkaliczna (ALP),
  • minotransferaza asparaginianowa (AST),
  • aminotransferaza alaninowa (ALT),
  • gammaglutamylotranspeptydaza (GGT),
  • amylaza,
  • kinaza kreatynowa (CK),
  • fosfataza kwaśna całkowita (ACP),
  • czynnik reumatoidalny (RF),
  • miano antystreptolizyn O (ASO),
  • hormon tyreotropowy (TSH),
  • FT3,
  • FT4,
  • antygen HBs-AgHBs,
  • VDRL.

Badania moczu:

  • ogólne badanie moczu z oceną mikroskopową osadu,
  • ilościowe oznaczanie białka,
  • ilościowe oznaczanie glukozy,
  • ilościowe oznaczanie wapnia,
  • ilościowe oznaczanie amylazy.

Badania kału:

  • badanie ogólne,
  • pasożyty,
  • krew utajona - metodą immunochemiczną,

Badania układu krzepnięcia:

  • wskaźnik protrombinowy (INR),
  • czas kaolinowo-kefalinowy (APTT),
  • fibrynogen,

Badania mikrobiologiczne:

  • posiew moczu z antybiogramem,
  • posiew wymazu z gardła,
  • ogólny posiew kału w kierunku pałeczek Salmonella, Shigella.

Markery nowotworowe:

  • PSA,

Badanie ultrasonograficzne (USG):

  • jamy brzusznej,
  • tarczycy i przytarczyc,
  • ślinianek,
  • nerek,
  • moczowodów i pęcherza,
  • przestrzeni zaotrzewnowej i gruczołu krokowego,
  • obwodowych węzłów chłonnych,

Badanie elektrokardiograficzne (EKG) w spoczynku,

Gastroskopia

Kolonoskopia

Spirometria

Zdjęcia radiologiczne:

  • zdjęcie klatki piersiowej w projekcji AP i bocznej,
  • zdjęcia kostne – w przypadku kręgosłupa, kończyn i miednicy w projekcji AP i bocznej,
  • zdjęcie czaszki i zatok w projekcji AP i bocznej,
  • zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej,
  • zdjęcie płuc.

 

 Diagnostyka lecznicza

 

NASZE LOKALIZACJE

Nasza wizytówka

Qr Code

 

Nasz BIP

BIP MCM Bałuty

 

Nasza siedziba

siedziba MCM "Bałuty"

 

MCM Bałuty

Miejskie Centrum Medyczne "Bałuty" w Łodzi
(dawniej Zespół Opieki Zdrowotnej Łódź-Bałuty)

ul. Bydgoska 17/21
91-036 Łódź

© 2016 - MCM Bałuty w Łodzi. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper